تبليغاتX
blogers
روی رد رؤیاها

 

به دلی که آبی بودنش را مدیون خدایش ....

 

آبی ... !

آبی ... !

آبی ... !

تا چشم کار می کند 

                   گسترده پهنایت

                                      بزرگ ...

                                      بزرگ ...

                                      بزرگ ...

با ستاره ، 

ماه 

خورشید

با این همه جا  کرده ای

                           در حجم

 کوچک

چشمهایم ...

 ... بی تو بودنم

    زوال رویاهاست !

                                             

                  ۲۱ /۹ / ۱۳۸۵

                      اهواز



 
نگاشته شده به قلم " فواد سلمانی زاده " |

گاه بی ترانه ...

 

از تبلور واژه دان ناشاعری بی واژه !

هیچ گاه به مثابه ی این گاه ،

از ترانه و آینه دور نبودم

و آفتاب

- کودک پا به راه تمام سالهای بی ترانه -

دست به دیوار خانه

سراغ غمگین ترین پروانه را

از غزلهای " تو " می گرفت ...

هیچ گاه به مثابه ی این گاه ،

به شب دشنام نداده بودم

و ماه

فرشته ی با وقاری بود

که از دورهای مه گرفته می آمد

و چراغ خانه را روشن می کرد ...

هیچ گاه به مثابه ی این گاه ،

به ابر نگفتم :

 " خواهر ! دلم تنگ است

خانه ی آن فرشته ی غمگین کجاست

که از سالهای بی ترانه ای

ایمن ام کند ...

 

آه ...

در این گاه بی ترانه ای

می رسم به

- آخر خط ...

چیزی شبیه مردن !

 

بهمن ۱۳۸۷

اهــــــــواز



 
نگاشته شده به قلم " فواد سلمانی زاده "

همین روزهاست ...

 

یک جفت بال خریده ام وُ

دوخته ام به دو سوی شانه هایم

آسمان به این کوتاهی !

چرا پرنده نباشم ؟

  ?/?/??13  -   لامکان



 
نگاشته شده به قلم " فواد سلمانی زاده "